Muss die Sproch aussterwe?

Was für en Bild, do ströme jo viele Errinunge wieder ren in em der Kopp unn Gefühle in em das Herz. Es woorre jo schon immer schlimme Zeite, schwieriche Zeite, awer dann ooch viele schöne, viele gute Zeite … Meine Güte nochmole, so en Foto, so emblematisch, so bukolisch, so en Aussicht.

Hier hot ma’ schon immer unser Deitsch, das Riograndenser Hunsrückisch, als Moddersproch geflecht … Awer heit tut ma’ sich froche, ei weerd es für immermeh wech verschwinne orrer weerd es doch noch weiter üwerlewe, vielleicht?!

Keh Obstboom umherum, keh Hinkelstall, Räichhäische, Gemüse-Goode meh — awer Monokultuar hesst en fette Brieftasch, Geld in der Bank, en grosse Television in der Stubb, en Apple Komputadoar uff dem Schreibtisch …

Es iss was Trauriches, wenn ma’ sich echt dodrüwer üwerleht, leider gesooht. Doch, ei mol echt gefrocht, muss es dann so sein?! Gebts vielleicht en Mittelwech?

Sobre a Independência do Brasil em Hunsriqueano Riograndense

Am Siebte September: Independenztooch in Bräsilje

Neste 7 de Setembro, saudamos todas as pessoas que acompanham e visitam o nosso blog, e também os mais de dois mil e duzentos seguidores da nossa página Riograndenser Hunsrückisch no Facebook.

Nossa língua, nossa memória e nossa história também fazem parte do Brasil.

Heit, am Siebte September, dem Bräsiljeland sein Independenztooch, grüsse mear all die, wo unser Riograndenser Hunsrückisch Facebook-Seit tun noh folliche, unn all die Leit, wo unser Blog hier begleite orrer heit do am besuche sinn. Mear grüsse ooch all die, wo unser Instagram unn unser Kannal uff YouTube gucke.

Mear denke heit speziool an die Independenz von Bräsilje — an seine historische Unabhängichkeit von Portugal.

Unser deitsche Sprooch, unser Gedenke, unser Geschichte unn unser liewe Leit sinn jo ooch en Tehl von dem kontinentool-grousse Bräsiljeland. Mear troohn in unser Deitsch, also in unser earste Moddersproch, en Stück von dem, was unser Voarfoohre mitgebrung honn, unn ooch en Stück von dem, wo hie in Bräsilje dann weiter gewachs iss unn bräsiljoonisch geb iss — weil uff keh Platz von der Welt tut ma’ Deitsch vezähle, wie mear es in unser Land mache, mit unser viele Affebeere, Süssbatate, Bowre von alle Sorte, Peffervochle, Pitange schwarz unn rot, Wasserhinkle, Puffmilje, Kui unn Matt unn Karfreitachstee, Altmanjok, Buttermanjok, Kochmajok, Trauermanjok unn noch so viele Sorte meh …

Dass unser Deitsch, wo jetzt schriftlich unnich dem voller Noome Riograndenser Hunsrückisch orrer Hunsriqueano Riograndense beim IPHAN/INDL reschistriert iss unn weltweit bekannt geb iss, immer noch weiter lebt — ei noh zwooi-hunnert Johre — unn weerd gebabbelt, verzählt, geschwätzt, geratscht unn geschrieb unn dozu noch von jüngre Leit heitztooch meh unn meh gelernt, das meine liewe Leit iss jo en üwerschöne Beweis, dass Unabhängichkeit ooch das heesse kann: sein eichne Stimm kenne, ehre unn net aussterwe losse.

En schöne Independenztooch an eich all!

Dreimol Hoch uff unser Bräsiljeland!

Langlewe unser Moddersproch!