
Was für en Bild, do ströme jo viele Errinunge wieder ren in em der Kopp unn Gefühle in em das Herz. Es woorre jo schon immer schlimme Zeite, schwieriche Zeite, awer dann ooch viele schöne, viele gute Zeite … Meine Güte nochmole, so en Foto, so emblematisch, so bukolisch, so en Aussicht.
Hier hot ma’ schon immer unser Deitsch, das Riograndenser Hunsrückisch, als Moddersproch geflecht … Awer heit tut ma’ sich froche, ei weerd es für immermeh wech verschwinne orrer weerd es doch noch weiter üwerlewe, vielleicht?!
Keh Obstboom umherum, keh Hinkelstall, Räichhäische, Gemüse-Goode meh — awer Monokultuar hesst en fette Brieftasch, Geld in der Bank, en grosse Television in der Stubb, en Apple Komputadoar uff dem Schreibtisch …
Es iss was Trauriches, wenn ma’ sich echt dodrüwer üwerleht, leider gesooht. Doch, ei mol echt gefrocht, muss es dann so sein?! Gebts vielleicht en Mittelwech?